Tot Zijn doel komen

Ik ben nogal snel onder de indruk van alle dingen in de wereld rondom mij en tot mijn spijt moet ik belijden me elke dag opnieuw weer schuldig te maken aan de dingen die God zo graag anders wil in mijn leven. Ik zie heel vaak al mijn tekortkomingen de revue passeren en al snel zijn mijn goede voornemens veranderd in een neerwaard se spiraal (lees zelfbeklag). Alhoewel ik weet dat het een enorm voorrecht is Christus te mogen kennen en dienen ben ik vaak in gedachten helemaal niet bezig met het leven in Zijn Heerlijkheid.

"Wij verkondigen niet onszelf, wij verkondigen dat Jezus Christus de Heer is en dat wij omwille van Hem uw dienaren zijn."2 Kor 4:5

Wanneer God me jaren geleden redde van mijn tijdelijke aardse bestaan is Hij met een nog veel groter werk in mij begonnen.

Toen Hij jaren geleden vroeg om de kleine dingen in mijn leven te veranderen ging dit haast vanzelf. Maar als Hij me nu het grotere werk voorhoudt betrap ik mezelf erop bang te worden. Er zijn momenten dat ik mezelf compleet voor de gek houdt of zelf verlamd word door het besef van wat er moet veranderd worden.

God vraagt mij om elke keer weer opnieuw te vergeven zoals Hij mij vergeeft en nog zal vergeven, om alles bij Hem neer te leggen. Waarom God? Ik begrijp Zijn doel niet?

Ik word bang en begin te onderhandelen. Ik hoor Hem duidelijk, versta de opdracht heel goed. Maar wat doe ik ermee?

We weten zo vaak wat Hij verlangt van ons maar we zijn Zijn manier van werken in ons leven niet gewoon en worden bang omdat we Zijn onderliggende gedachten er niet van kunnen vatten. We lopen weg.

We vragen Jezus ons te vergeven en dan proberen we alsnog ons zin te krijgen door onze wil aan Hem uit te leggen, maar daar trapt God niet in.

Het is Zijn wil geschiedde, niet mijn wil.

Wij bidden, wij zeggen oké God ik zal gehoorzaam zijn maar vele malen gaan wij weer op onze bek en komen we in dezelfde neerwaard se spiraal terecht van het niet gehoorzaam zijn, opnieuw vragen we God om vergeving.

We spelen spelletjes met de Almachtige, we hopen stiekem dat Hij het te druk heeft met ergere ongehoorzame kinderen dan wijzelf. Dat Hij moe is van hen en ons geeft wat we vragen.Dat Hij ons leidt naar rustige plaatsen en vrede vinden.

Op deze plek van vrede toont God ons opnieuw de plaatsen van ons hart die veranderd moeten worden en wat doen we?

We zien ze in en brengen ze één voor één bij Hem, met de nodige strubbelingen, maar ons innerlijke wordt blootgelegd in Zijn Licht en we beseffen plots dat Hij alleen bij macht is ons te veranderen.

We moeten er naar staan de zonden zo te gaan haten als God ze haat. De zonde haten als zonde en niet alleen maar omdat we er zelf last van hebben en we er door verslagen worden, maar omdat ze God mishagen!

Toen we onze zonden inzagen dachten we dat we konden veranderen, we waren vol van onze zonden en vastberaden niet meer te vervallen tot... we stelden ons vertrouwen in eigen kracht en inzicht.

"Vertrouw op de Heer met heel je hart, steun niet op eigen inzicht" staat er in spreuken 3:5 maar hoevaak is dat hele hart niet een stukje en houden we angstig de andere helft voor ons?

Pas als we bereid zijn ons hele hart aan Hem toe te vertrouwen kan Hij ons de kracht geven om niet meer te zondigen.

De eigen kracht is zo'n sterke vesting in ons Zijn dat we ze vaak onderschatten, te weinig zijn we ons bewust van welk verdriet we God daarmee aandoen.

Pas in onze zwakte, als we ons volledig overgeven aan Hem kan Hij in ons veranderen naar Zijn wil.

Als God aan ons begint te kneden op de gebieden die nog on beoefend en niet onder de knie zijn beginnen we ons enorm uit balans te voelen.

We trachten ertegen te vechten en worden boos, we krijgen een enorme strijd met onszelf,waarom dit?waarom dat? meestal zien onze broers en zussen, familie, vrienden, kennissen, onze strijd en hoe we reageren op God wanneer Hij ons iets vraagt of wanneer Hij ons vraagt op Hem te vertrouwen.

Hoe vaak ben ik in mijn leven al een slecht voorbeeld geweest.

We weten maar al te goed wat God in ons wil bewerken maar we verzetten ons tegen Zijn wil. We hebben andere plannen of ideeën.

"Door Jezus word duidelijk dat u uw vroegere levenswandel moet opgeven en de oude mens , die te gronde gaat aan bedrieglijke begeerten, moet afleggen, dat uw geest en uw denken voortdurend vernieuwd moeten worden en dat u de nieuwe mens moet aantrekken, die naar Gods wil geschapen is in waarachtige rechtvaardigheid en heiligheid." ef4:22-24

Ook al weten we dat Hij alleen bij machte is om veel meer te doen in ons dan we ooit kunnen bevatten, toch deinzen we terug.

We kijken naar onze problemen in plaats van naar Zijn Grootheid.

We verliezen ons zicht op Zijn plan met ons.

We zitten midden in een crisis en worden geestelijk ontmoedigd.

Als we ontwaken zijn we moe van onze nachtelijke strijd tegen Gods Wil over ons leven.

We strijden in ons diepste zijn tegen onze Maker omdat we bang zijn onszelf te verliezen.

Volledige overgave aan Hem lijkt niet haalbaar, en toch, roept Hij ons op dat te doen! 1 Petrus 1:13-16

Wat zal er gebeuren als ik wel volledig op Hem vertrouw?

Zou mijn relatie met Hem dieper worden door deze strijd?

Wil ik de ware kracht van het Kruis leren kennen om zo het hart van God beter te kennen, Zijn plan voor mij?

Ik denk van wel,

Hij laat wel elke keer opnieuw de keuze aan mij.

Mijn problemen worden mijn keuzes, wil ik wel groeien en dichter komen bij God, of maakt het me bang?

Ben ik bereid van mijn eigen hoogmoedige troon af te stappen en volledig over te geven aan Hem, de Bron van alle leven.

Is mijn motivatie om te leven te worden wat Hij wil dat ik ben.

In Handelingen 17:24-34 las ik hetvolgende,God laat zich niet bedienen door mensenhanden alsof er nog iets is dat Hij nodig heeft, Hij die zelf aan iedereen leven schenkt, in Hem vinden wij onze vervulling komen wij tot ons doel, want in Hem leven wij,bewegen wij en zijn wij.

Beste lezer, ik wil je graag bemoedigen niet op te geven, maar in alle nederheid elke keer opnieuw Zijn wil te zoeken.

Dit opnieuw te beseffen laat mij inzien hoe groot Zijn Genade voor mij is en hoe klein ik ben.

Hemelse Vader,

zonder het offer van Uw Zoon Jezus Christus zou ik nooit

de vrouw kunnen worden die U voor ogen heeft.

Leer mij,

toets mij,

ik geef U mijn hart omdat ik weet dat het zo vaak ongegronde dingen leert.

Neem mij en kneed mij,

niet tot eigen eer

maar tot Eer en Glorie van Uw Heilige Naam!

Great is Your mercy

All praises to the ONE

From whom it all began

The ONE who formed the stars

And who gave life to man

You set the world in motion

Created sky and ocean

And here I'll stand beloved

And called by name

Be praised

Listen to creation

Lifting up YOUR Name

Be praised

All praises to the ONE

From whom it all began

The ONE who gave Himself

To save me sinful man

You scorned the shame of the cross

My sin my blame is now gone

And here I stand

Beloved and called by name

All praises to the ONE

From whom it all began

The ONE who conquerd death

And who will come again

The nations will behold YOU

As everything becomes new

And there I'll stand

Beloved and called by name

Be praised

Be praised

Listen to Your people

Lifting up Your Name

Be praised

Dank U wel Heer,

voor Uw genade elke dag opnieuw.

amen

I belong to You

I belong to YOU

rrr

You are the flame in my heart

You light the way in the dark

You are the ultimate star

You lift me from up above

Your unconditional love

Takes me to paradise

rrr

I belong to YOU,

and You,

belong to me too

You make my life complete

You make me feel so sweet

aaaaaaa

Dank U, Heer, dat U de tuinman van mijn ziel wilt zijn.

U bent bezig met alle onkruid één voor één te verwijderen,

met het voeden van de bodem en met het planten van Uw vruchten.

Dank U dat U mij de ogen hebt geopend

zodat ik kan zien dat onkruid en vruchten niet samen kunnen groeien in mijn ziel.

Verwijder mijn zonde, Heer,

keer op keer,

laat Uw liefde in mij tot volle bloei komen.

amen

Kennen?

"Ja, wij willen de Here kennen, ernaar jagen Hem te kennen." hosea 6:3
Ga je mee met mij op onderzoek?
Al enkele jaren verlang ik om een toegewijd christen te zijn.
Jaar na jaar vraag ik mezelf dan ook al af of ik dat daadwerkelijk ben. Zoals ik al eerder schreef op deze blog, ben ik jaren depressief geweest,mijn depressie was een gevolg van het onderschatten van enkele belangrijke keuze's in m'n leven.
Ik heb jaren onderschat hoe belangrijk het is om God steeds beter te leren kennen.
Misschien vind je dat een beetje raar, misschien is je reactie: Ja, maar ......je bent toch al zolang gelovig?
Natuurlijk ben ik dat, ken ik in die zin God al een hele tijd.
Maar er is een groot verschil tussen"kennen" en "kennen".
We kunnen iemand kennen zonder hem of haar werkelijk te kennen. Iemand werkelijk leren kennen betekent, dat ik een relatie moet opbouwen met hem of haar. Dat kost tijd, dat kost inspanning. En dat niet alleen, het betekent ook dat ik bereid moet zijn me aan de ander te geven.

Zo is het ook in onze relatie tot God. Het is best moeglijk dat ik God wel ken, in die zin dat ik van Zijn bestaan afweet, maar dat zegt nog niets over een levende en persoonlijke relatie met Hem.

Een bijbels voorbeeld van iemand, die God wel kende, is Mozes. In het bijbelboek Exodus 33 kunnen wij hierover lezen. Daar wordt verteld hoe Mozes buiten de legerplaats een tent opzette. Een tent om samen te komen met God, waar Mozes "zijn" God regelmatig ontmoette. Wanneer hij die tent binnenging, daalde God in een wolkkolom neer en sprak met Mozes, van aangezicht ot aangezicht, precies zoals ik spreek met mijn vrienden. Dat is toch echt ongeloofelijk, het spreekt over een werkelijk kennen van elkaar, over een heel erg persoonlijke relatie.
God kent Mozes bij name, we lezen ook dat Mozes, net als ik het verlangen heeft om God beter te leren kennen en om Zijn heerlijkheid te zien.

Als je leest in het bijbelboek deutromomium merk je ook dat de Here Mozes heeft gekend van aangezicht tot aangezicht( hoofdstuk 34:10)Fantastisch,niet?

Maar,
hoe zit dat met mij?
Met jou?
Hoe goed ken ik God?en jij?
Als er ons gevraagd zou worden om eens alles op te schrijven van wat we weten over God, hoelang zou ons verhaal dan worden?

In het boek" Knowing God" schrijft J.I Packer dat wij(ik) christenen God zo vaak bekijekn door de verkeerde kant van een verrekijker. In plaats van Hem dichterbij te halen om Hem echt te leren kennen, verkleinen wij Hem zo vaak. We plaatsen God op een afstand, en dat heeft een verwoestende uitwerking op ons leven.
Zeker als ik bedenk dat mijn geestelijke conditie recht evenredig is met mijn kennis over God.

Dit lezen we ook in het boek Hosea, daar zegt God dat Zijn volk te gronde gaat door gebrek aan kennis!

Zo is dat ook in mijn leven, elke dag opnieuw is het een uitdaging om God beter te leren kennen.


God komt er zelfs toe te zeggen dat Hij mensen verwerpt omdat zij de kennis van Hem verworpen!

Wat doe ik daar elke dag aan?
Ben ik bereid om elke dag opnieuw God te kennen, of ga ik af en toe eens in congé?

Durf ik na te gaan vandaag hoeveel ik over God weet?
Welk beeld ik van Hem heb? Wie Hij werkelijk voor mij is?

Heer, ik wil ernaar jagen om U beter te leren kennen, ongeacht hoe ik me voel of wat ik denk, U beter te leren kennen is mijn levensdoel!

take care,
cherubin

to frog or not to frog?

Weet je wat er gebeurt, wanneer je een kikker in een bak met koud water zet en dat water langzaam aan de kook brengt?

Het ongelooflijke gebeurt..... die kikker blijft rustig zitten.

Toen ik dit las dacht ik terug aan de bio-les lang geleden :-) hihihi héél lang geleden.

Juist ja, een kikker is een koudbloedig diertje en die passen hun temperatuur aan hun omgeving aan.

Is die omgeving koud=dan heb je een koude kikker

Is die omgeving warm= dan heb je een warme kikker

Is die omgeving heet= dan heb je een hapklare kikker (tenmindste als je dit graag eet )

Erg hé, dat zo'n kikker niet eens merkt dat hij verbrand in een pot kokend water.

Soms denk ik wel eens dat ik ook zo'n kikker ben.

Het lijkt wel eens alsof ik ook koudbloedig ben, ook ik pas mijn "temeratuur" zo gemakkelijk aan mijn omgeving aan.

Ook ik laat mij zo gemakkelijk beïnvloeden door de maatschappij waarin ik leef, door de muziek die ik luister, de tijdschriften die ik lees, de t.v programma's die ik kijk, door m'n vrienden, familie, ....zij hebben allemaal een grote invloed op mij.

Wat niet altijd positief gebleken is :-(

Door bezig te zijn met wat anderen denken, doen, zeggen of net niet doen of zeggen, begin ik meer te geloven wat zij geloven.

Dat is voor mij een grote les geweest

( en nog steeds).

Beïnvloed de wereld mij of beïnvloed ik de wereld?

Als ik de Bijbel lees en overdenk kom ik op meerdere plaatsen tegen dat Jezus mij de opdracht geeft juist de wereld te beïnvloeden.

Hij roept mij op een positieve invloed te hebben op de samenleveing, want ik heb immers een boodschap aan de wereld!

Jezus zei een keer tegen zijn discipelen: "Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout zijn kracht verliest, waarmede zal het (de aarde) gezouten worden?" Mattheus 5:13. Het is alsof Jezus hier zegt: Abigail als jij als christen krachteloos wordt, waarmee moet de aarde dan op smaak gebracht worden? Als jij en je medegelovigen kracht verliezen, waarmee moet de aarde dan tegen bederf worden beschermd? Wauw, dat is duidelijk gesproken.

Confronterende woorden, als ik aan de schoolpoort sta te praten en hoor en zie wat de wereld denkt over opvoeden dan is mijn visie( lees Gods Woord) wel erg verschillend, als ik vriendinnen spreek en we praten over onze man en kinderen dan is mijn visie(lees opniuew Gods Woord) wel erg verschillend, als ik met mijn boys praat over vriendschap opbouwen, verkering krijgen, internet, sex, gamen, films kijken.........is mijn visie wel heel erg anders dan die van school!

to frog or not to frog......?

ben ik een koude kikker?

of ben ik stilaan een hapklare kikker?

Wie beïnvloed wie? heb ik een grote invloed op mijn omgeving of heeft mijn omgeving een grotere invloed op mij?

Vul ik dagelijks mijn gedachten met Gods Waarheid?

Zodat Hij mij kan gebruiken om "licht" te zijn?

Want dit is Jezus oproep aan mij!

"Jullie zijn het licht der wereld. Jullie hebben het licht ontvangen. Laat je licht schijnen. Plaats het op een standaard zodat iedereen je licht kan zien." samenvatting uit mattheus 5:14-16

Dit is mijn levensdoel,

God beter te leren kennen, Zijn leiding ervaren elke dag van mijn leven, de kracht van Zijn Geest ontvangen en gebruiken, om aan iedereen te getuigen van Zijn liefde voor ons.Joh 3:16.

to frog or not to frog? mijn keuze is gemaakt

aan jou de keuze

greetzzzzzzz

cherubin

every hour I need YOU

Amai, wat vliegt de tijd toch snel,
moest laatst even smile-en toen ik een vriendin haar blog las,
ze was een beetje inspiratieloos,
wel ik ook,
ik kan natuurlijk wel uren met je chitchat-ten maar daar heb je weinig aan.
Elke dag opnieuw leer ik hoe belangrijk het wel niet is om de dingen van God te bedenken, zo vaak ben ik geneigd om verder te wandelen op mijn vroege levenspad.
Dat gaat jammer genoeg zo makkelijk, die weg ben ik zo gewoon om te volgen.
Maar die weg heeft me ook ziek gemaakt, zowel mijn hart als mijn ziel werden er doodziek van.
Al dat gepieker en gepeins leiden mij verder en verder van God vandaan.
Tegen de middag heb ik dan het gevoel geëvolueerd te zijn naar" een kalkoen zonder kop" (alhoewel ik absoluut niet weet hoe die beesten zich moeten voelen zonder kop, beetje dood vrees ik ),maar zo voel ik me dan eigenlijk ook wel, beetje dood is mijn hoop, mijn vrede, mijn troost, mijn rots, alles ziet er somber en grijs uit.
Meer dan eens overvalt me dan dat "melancholische", meer en meer krijg ik dat "je m'en fou" en tegen de avond ben ik ronduit derpi.
Jaren heb ik dan ook medicijnen genomen om tegen dat gevoel te vechten,
en weet je wat, ik ben niet in staat daar tegen te vechten. God geeft mij daar kracht voor!
God gaf me door Zijn Woord wel enkele sleutels om mijn zicht op de wereld te verleggen. In filippenzen 4:8 staat dat ik aandacht moet schenken aan alles wat waar is, dat is voor mij een goeie.
Zo vaak ben ik bezig met op mijn gevoelens voort te gaan. Op wat een ander van me denkt of juist niet denkt.
Maar als ik dan overweeg, is dit waar?wie zegt dat?wil ik daar belang aan hechten? dan bemerk ik toch dat ik me enorm laat beinvloeden door humanistische, wereldse gedachten.
Dat ik soms gewoon bang ben om niet geliefd te worden, om gekwetst te worden. Ken je dat?
Ja ik weet het, ik heb nen grote mond hoor, kan alles zo goed uitleggen.
Maar diep vanbinnen verlang ik, net als iedereen om geliefd te worden.
Om aanvaard te worden om wie ik ben, niet om wat ik ben, of wil zijn of ben geweest.
"De liefde van mensen neemt bij goede prestaties vaak toe en bij fouten af. Dat geldt niet voor Gods liefde."

Enja, eigenlijk is er geen mens in staat om op die manier van mij te houden, ik kan ook niet op die manier van jou houden, dat is gewoonweg iets wat alleen God kan.
Daarom heb ik Hem zo nodig, zijn genade zijn mijn grootste nood in dit leven.
Elke dag opnieuw heb ik Zijn bloed, Zijn offer weer nodig.
Ken je dat mooie lied:

I need Thee every hour, most precious Lord,
no tender voice like Thine can peace afford,
I need Thee, o I need Thee,
every hour I need Thee,
Bless me now my Saviour I come too Thee.

Dat lied kan ik wel de ganse dag door zingen, want hoe erg verlang ik naar Zijn aanwezigheid in alles wat ik doe.
Zonder Hem is het mijn leven echt niets waard, Hij redde mij van dit hopeloze aardse bestaan.
En jij, ken jij Hem ook als jou Redder?
Mag Jezus Christus bloed ook genoeg zijn voor jou?
Je bent geen toevalligheid. Je bent geen massa-artikel. De Meester/Vakman heeft jou bewust gepland, voorzien van speciale gaven en liefdevol op deze wereld gezet, aan jou de keus.
Ik heb gekozen, elke dag opnieuw mag ik leven in Zijn genade en liefde,
wat een zegen.

"I NEED THEE EVERY HOUR, O PRECIOUS LORD, NO TENDER VOICE LIKE THINE CAN PEACE AFFORD."
cherubin

opruimwoede

tja, alles moet er vandaag aan geloven, als ik zoals vandaag een "opruimwoedeaanval" krijg moet elk kastje, laadje, hoekje, mandje er aan geloven en gaan er zonder pardon dingen regelrecht in de vuilbak. helaas houden mijn kids niet zo van die aanvallen, waar ze ook komen verzamelen ze iets, wat dan in HUN kast terecht komt, alleen, al die prustkes worden zelden of nooit nog bekenen, dus die liggen daar maar, de kast op te vullen, stof te vangen, zo wordt de kast een regelrechte puinhoop, kan je er niets meer in terug vinden, durf je de deur niet meer open te doen....... ongetwijfeld kent elke moeder dit, en dan, dan is het tijd voor mama, met vuilzak en zeemvel vliegt ze door de rommel heen, papier, karton, kapot speelgoed, weg wat weg moet, niet overbodig aan iets sparen wat je toch nooit meer gebruikt. en na een paar uur hard werken, krijgt moeder een grote vuilniszak en tegerlijktijd begint ze te zingen, want het stof is gevangen, de rommel opgekuisd, overzichtelijk en vol trots kijken ze mee over mama's schouder, dat ziet er goed uit, je kan nu wel uren in de kast kijken............heerlijk! zo is het ook met ons hart, we verzamelen en verzamelen, mooie momenten, heerlijke kindertijd,ontroerende momenten, jeugdherinneringen, leuke vakanties..........maar ook, pijn en moeite, ruzies, momenten waar we nog steeds kippevel van krijgen, we rouwen om wat voorbij is of we leven en we leven en denken zo weinig mogelijk aan wat er in ons hartje allemaal zit. hoedanook, een opgeruimd hart doet deugd, een vrolijk hart maakt niet alleen jezelf blij en gelukkig maar ook je medemens, alleen, het is soms zo moeilijk! alleen lukt het je niet om je hart op te ruimen, je blijft zo vastzitten met al die negetieve emoties en gevoelens, dan moet er je iemand helpen dit te doen. neen, niet je eigenste moeder, maar een hemelse Vader die precies weet hoe je hart functioneert, hoe Hij het beste kan opruimen want tenslotte heeft Hij dat hart van jou gemaakt! Zo heeft Hij mijn hart opgeruimd, dat hart dat zo donker en duister was geworden van al die ellendige pesterijen, van al dat onrecht dat me werd aangedaan, van al die slechte zondige dingen die anderen me aandeden. Waardoor ik niet gelukkig kon zijn. Het plan begon al toen Hij zijn Zoon liet sterven voor mijn mislukkingen in het verleden, want ik moest bekennen, ook ik heb anderen pijn gedaan, heb al eens gelogen, genomen wat niet mij toekwam, ik had wel duizend redenen, maar als je witte verf hebt en je doet er om welke reden dan ook een beetje rode bij, dan is het geen wit meer. Wat er allemaal door mijn witte verf gaat als me onrecht aangedaan word is met geen pen te beschrijven, zo werkt dit nu eenmaal dacht ik dan, niet dus, door zo verder te blijven denken en reageren krijg je van die leuke, vrolijke oude mensjes die over alles kankeren de ganse dag door...........en dat is wel het laatste wat een mens wil worden, en toch, ze zitten in rijtjes in een r.v.t.hoe kan dit dan? Ze waren vergeten zich af te vragen waar ze vandaan komen? waarom ze hier zijn? waartoe dit leven eigenlijk leidt? Ze hebben hard gewerkt, geslaafd aan hun mooie huisjes, zweetdruppels laten vallen bij het simoniseren van hun blinkende auto's, gedanst en gefeest, jajaja GELEEFD zeggen ze dan. Alleen, als ik in hun ogen kijk, zie ik zo weinig rust en vrede, zo weinig waarvoor ze dankbaar zijn, hun hart is zo vaak bitter, ze hebben veel tegenslag gekend in hun lange leven.........en nu wachten ze op hun dood.triest toch. Ik geloof dat dit zo helemaal niet moet zijn. Dat God geen mensen heeft gemaakt om zo te eindigen, dat Hij tot Zijn doel met ons wil komen in ons leven om zo samen met Hem te kunnen leven, na dit aardse bestaan. Ik ken een paar oude menskes die dit hun ganse leven geloofd en geleefd hebben, je zou ze moeten zien en horen. Ze zijn als gouden appels, die de heerlijkheid van hun God afstraald. Prachtig. Daarom is het zo belangrijk om ons eigen hart te onderzoeken, Hem te laten opruimen, want dit is DE therapie tegen wrok en bitterheid en tegen al die andere slechte dingen. Goh, ik lees de tegenwerpingen in je hoofd zo al, ze zijn ook allemaal in mijn hoofd de reveu gepasseerd. In de Bijbel staat:" Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden".( lees ook eens spreuken 14:10) Je kunt niet geloven wat een groot geluk en wat een vrede er je dan ten deel vallen. Een opgeruimde kast, een opgeruimd hart!!!!dit wens ik je toe. xxx cherubin